بهانه های بارونی
خواب و گرفته از چشمام بهانه های بارونی تویی همون بهانه ی شبانه های بارونی
عشق موندگار تو نه ماهی نه ستاره عزیز دل من هستی تو یه عشق موندگاری که تو قلب من نشستی تو قشنگی مثل رویا مثل ابرا مهربونی تا نفس تو سینه دارم توی قلب من میمونی تو بزرگی مثل دریا تو دلیلی واسه موندن تو بهانه ی جنونی بهترین شعر واسه خوندن تو مثل چشمه زلالی تو بهار بی خزونی من دوستت دارم میتونی اینو از چشام بخونی (مسعود ل / اسفند ۸۶) چی شد؟ یه عالمه رنگ کشیدی رو تن صاف سادگی رفتی و پشت پا زدی بی تفاوت به زندگی خط سیاهی کشیدی رو تن خورشید قشنگ چی شد یهو دل تو شد از جنس بی احساس سنگ چی شد نموندی با دلم گفتی برو یا که برم من موندم و تو رفتی و غم و گذاشتی رو دلم چی شد که از سنگ شدی هزار و یک رنگ شدی همدم احساسی من چی شد که اهل جنگ شدی؟! من که همونم که بودم این تویی که عوض شدی انگاری جایی گیری و بازیچه ی هوس شدی یه روز میاد که میفهمی دچار اشتباه شدی راه پس و پیش نداری آلوده ی گناه شدی (مسعود ل/ آبان ۸۷)
