بهانه های بارونی
خواب و گرفته از چشمام بهانه های بارونی تویی همون بهانه ی شبانه های بارونی
نمیدونستم صادقانه دلمو به تو دادم یه روزی نمیدونستم که چشم به غریبه میدوزی نمیدونستم که تو اسیر هوس میشی یه روز از پیشم میری دل به دیگری میدی تو خیالمم نبود یه روز تنهام میذاری بذر نفرت و توی باغ قلبم میکاری فکر نمیکردم ازم خیلی ساده میگذری پا رو قلبم میذاری منو از یاد میبری رفتم از یادت ولی تو تو یادم میمونی آخه من عاشق بودم که تو اینو میدونی نفرینت نمیکنم چون دوستت داشتم یه روز گاهی توی خلوتم یادت میفتم هنوز اگه مونده بودی ... آخ اگه مونده بودی تنهایی پرپر میشد هجوم بی امان گریه بی اثر میشد آخ اگه مونده بودی خنده فراری نبود تو چشمام هیچ نشونی از بیقراری نبود اما نموندی با من که واسه تو میمردم با من که غصه هامو با تو از یاد میبردم رفتی و من موندم و تردید و چشم به راهی من موندم و هجوم فکرای پوچ و واهی آخ اگه مونده بودی غصه فراری میشد جایی نبود برای گلایه های بیخود آخ اگه مونده بودی شب بی ستاره نبود حالا اینطوری قلبم تیکه و پاره نبود


