راه من و تو جداست نمیشه با هم باشیم    بایستی بی خیال شیم از همدیگه جدا شیم

باید فراموش کنیم که همدیگه رو دیدیم        که واسه همدیگه گلهای قرمز چیدیم

تو غرق بونه هستی لجوج و پر افاده            پر از ریا و نیرنگ دروغ می گی چه ساده

تو مثل غروب هستی دلم پیشت میگیره      اگه بمونی پیشم یواش یواش می میره

تو عاشقم نبودی دنبال بازی بودی              یه عروسک میخواستی به همین راضی بودی

ولی من عاشق بودم دل به تو داده بودم      حالا تو رو شناختم آخ که چه ساده بودم

اصلا احساس نداری مثل یه تیکه سنگی      تو قصه زندگیم تو یک لکه ننگی

خدا پشت و پناهت برو واسه همیشه          نگو میخوای بمونی یک لحظه هم نمیشه

آهای تو که نگاهت شب پر از ستاره است          آهای تو که دیدنت تولد دوباره است

نذار منو غصه دار تو پرسه انتظار                        سیاهه روزگارم خورشیدو بردار بیار

بیا و سامون بده به غربت لحظه هام                  پا به پای من بمون تا آخر پرسه هام

تو پرسه انتظار منتظر تو هستم                        نشکن دل منو که دل به دل تو بستم

رسیده وقت قرار بیا و تنهام نذار                         بیا و مثل بارون به تن خشکم ببار

بیا به دادم برس از دست دلواپسی                   بیا نجاتم بده از این همه بیکسی 

رسیده وقت گریه سالگرد پروازته                    سالگرد مرگ خنده است خونه پر از یادته

رفتی و رفت ازشبام ماه قشنگ قصه              رفتی و دل سپردم به یاد تو به غصه

امروز برای گریه خونه پرازبهانه است                جایی واسه خنده نیست وقت دفن ترانه است

به هرچی چشم میدوزم جون میگیره یادتو        تموم شده عاشقی از بعد پرواز تو

حالا امروز یاد تو آذین خونه ماست                  با یاد تو تو خونه شور غوغایی بر پاست